Home Studio Projects Research News Curriculum Vitae Contact    
Cubes
         

Het onderzoek naar het effect van subtractie bij kubussen heeft zijn oorsprong bij een aantal vormen waarbij een kubus of piramide is afgerond op de hoeken. Dit heeft als gevolg dat de vorm als minder sterk wordt ervaren. Hier ben ik in doorgegaan door een struktuur te bedenken met meerdere kleine kubussen die een grote kubus maken. Als je op bepaalde plaatsen kubussen verwijderd krijg je gaten. Maar wanneer blijft deze kubus nog een kubus? Bij het bovenstaande klei-model is het nog duidelijk een kubus doordat de randen altijd nog duidelijk zijn.

Mijn onderzoeksvraag is hier uit voortgekomen: Construëren onze hersenen nog een kubus als het werkelijke object niet meer een echte kubus is? Is het belangrijker om een volledig dakvlak te zien of is een grondvlak beter? De studie is in deze twee varianten opgesplitst. Bij deze twee varianten wordt gekeken wat er gebeurt als er 3,2,1,0 verticale zijden worden volgemaakt met kubussen van 18x18x18mm.

De hersenen verwerken de geobserveerde informatie dmv een hogere waarneming. Dit is een actief creatief proces wat zich in de hersenen afspeeld. De hersenen herkennen objecten door een continu leerproces. Een onvolledige kubus wordt in de hersenen geassosieerd met een volledige kubus. Dit zelfde proces wordt elke dag 10 tallen keren door iedereen doorlopen, denk aan de tanden van een vork, bij alleen het zien van dit detail maken de hersenen associaties met een vork. Dit proces is geldt voor elk herkenbaar object dat we tegen komen.